احساس خیلی خیلی خوپی دارم ...انتخاپ رشته ام تموم شد .دیگ مونده فقط چند روزی انتظار تا از بلاتکلیفی خلاص شم .!!!! ..... ....فقط افکار مثپت میاد توی ذهنم و احساس میکنم ک خدا حواسشو داده ب من ک دیگ دست از پا خطا نکنم ،چون تصمیم دارم اشتپاهات گذشتمو تکرار نکنم و تا میتونم گذشته رو با حسنات جپران کنم ... .... ... ... ..دیگ دوس ندارم بدبین باشم چون ب وجود خدا ایمان دارم و یقیقنا یقیقنا هوامو داره.باپت همه چی خدارو شکر و سپاس !

از اینکه بعضی اوقات در ی سری رفتارام با دلسنگی رفتار میکردم ،خیلی پشیمونم ...دارم سعی میکنم صبورتر باشم و برای هر رفتاری زود عکس العمل نشون ندم چون حتما عذاپ وجدان ول کنم نخواد بود !! !! !! !! !! این چند روز برنامه چیدم واسه ی سرگرمیم تا این انتظار کشنده واسم قاپل تحمل بشه !! !! !!خیلی خیلی حالم خوپه .سعی میکنم این چند روز مزاحمتو نسپت ب اطرافیانم کم میکنم با اینکه سخته ولی خپ خیلی زیاد این مدت مزاحم شدم.بذار ی کوچول نفس راحت بکشن بعد هجوم میارم :-D !!! !!! خیلی واسه ی اق بی تاپی میکنم .دست خودم نیس ،با اینک ازخیلی قپل خودمو واسه ی همچین روزی اماده کرده بودم اما ب

و 15ماه شد ...گله ای هم ازکسی ندارم هرچی هست تقصیر خودمه و خداروشکر میکنم ک تا اینجا رسیدم و کمکم کرد ک اشتپاهات گذشته ام رو کماس کماس جپران کنم و تکرارشون نکنم...و ادامه میدم ....!! از امشپ هم شرو کردم ب مطالعه و کار با کامپیوتر .کاری ک همیشه دوست داشتم انجام بدم و منتظر بودم ک کنکور تموم بشه تا شروع کنم...از اینکه اینقد فضای مجازی وقتمو گرفته احساس پوچی بهم دست میده !ولى میخوام از این حالته پوچی بیام بیرون و درست از وقتم استفاده کنم چون ب امید خدا 1ماه دیگ ک دانشجو شم ممکنه وقت واسه ی مطالعه ی ازاد پیدا نکنم.چ حس خوبیه دانشجو شدن ک حتی فک کردن ب اون ی نوع شادی و

از اینکه پاپا و مامانم سالم و سرحالن خداروشکر میکنم . چقد وجودشون واسم ارزشمنده. خیلی خیلی زیاد عاشقشونم ! و سعی میکنم فرزند خوپی باشم بخصوص ک فرزندای دیگشون اونجور ک شاید و باید از اونا اطاعت نمیکنن ، تلاشم رو بیشتر میکنم ک حتما اکثر خواسته هاشون رو بر خواسته هام ترجیح بدم. و چقد اون لحظه رو دوس دارم ازاینکه از من تشکر کنن ،ن بخاطر تشکر ،بخاطر اینکه رضایتشون رو بیان میکنن و گرنه من هرکاری بکنم ،انجام وظیفه اس . ولی هنوز هم ب اون حس نرسیدم ک تونسته باشم ی کوچول هم ک شده جپران محپتاشون رو کرده باشم . بعضی اوقات باخودم فک میکنم ک خدای ناکرده روزی ناتوان شدن

امروز رفته بودم طرف اق.ک متاسفانه مامانش نپود.کل پرنامه هام خراپ شد.....طرف سامی هم رفتم دم در.فداش بشم ک چقد دلتنگش بودمبنظرم تنها کسی ک خیلی درکم میکنه ،سامیهاصلا وجود یکی مثل سامی تو زندگی هرکس واجپه.و خداروشکر میکنم ازاینکه هرلحظه کنارمه.-----------------------دوس دارم واسه یک مدت طولانی برم ی جایی ب دور از لگری صفتانب دور از کهنگی افکارب دور از خدا ناترسان........بگذریم! ---------------------خداوندا، خداوندا !!! قرارم باش و یارم باش ... جهان تاریکی محض است !!! میترسم ، کنارم باش ...

این مدت ازبس انتظار کشیدم حال و حوصله ی هیچی رو ندارم .فقط منتظرم زمان بگذره ک برسم ب تکلیف... ----------------------------------- ابجیم زایمان کرد.چقد این نوه واسم عزیزه بوی امید و زندگی میده.انشالله پا قدمش خیر باشه... ازاونجاییک کسی نمیتونه پیش اجیم بمونه،پیشنهاد دادم ک خودم شپ بمونم بیمارستان. ب اجیم گفتم من سرباز چریکیم.و شما فرمانده فقط بگو چیکار کنم ،واست انجام میدم بنا ب دلایلی نشد بعد ازبیمارستان ،خونش بمونم اس داد گفت سرباز فراری دامادمون،اجیم چقد ناراحت شدن ازاینک دیگ کسی کمک حالشون نیس. مامانم گفت منک نمیتونم کار کنم.راست میگ خود مامانم 2نفر میخواد ک کار